epipubis

💡 Comparative studies of epipubis bones provide clues about evolutionary transitions between major vertebrate groups.

مطالعات تطبیقی استخوان‌های اپی‌پوبیس سرنخ‌هایی در مورد گذارهای تکاملی بین گروه‌های اصلی مهره‌داران ارائه می‌دهد.

💡 The fossil showed a clear epipubis, a structure that helps paleontologists classify species and infer locomotion styles.

این فسیل، یک اپی‌پوبیس واضح را نشان داد، ساختاری که به دیرینه‌شناسان کمک می‌کند گونه‌ها را طبقه‌بندی کرده و سبک‌های حرکتی را استنباط کنند.

💡 They were clearly much larger than any Cretaceous mammals, and they lacked epipubis bones at the front of their pelvis, suggesting they had large placentas to nourish their young in utero.

آنها به وضوح بسیار بزرگتر از هر پستاندار کرتاسه بودند و فاقد استخوان‌های اپی‌پوبیس در جلوی لگن خود بودند، که نشان می‌دهد جفت‌های بزرگی برای تغذیه نوزادان خود در رحم داشته‌اند.

💡 Reptile anatomy exhibits an epipubis, which supports abdominal muscles during movement.

آناتومی خزندگان دارای یک استخوان بالای ناف است که از عضلات شکم در حین حرکت پشتیبانی می‌کند.