epipelagic zone

💡 The epipelagic zone hosts photosynthesis, foundation of marine food webs that feed distant, landlocked cities.

منطقه اپی‌پلاژیک میزبان فتوسنتز است که پایه و اساس شبکه‌های غذایی دریایی است که شهرهای دورافتاده و محصور در خشکی را تغذیه می‌کنند.

💡 The thin, top layer is the “sunlight” or epipelagic zone, which receives enough light for photosynthesis by phytoplankton, algae and some bacteria.

لایه نازک بالایی، «نور خورشید» یا ناحیه اپی‌پلاژیک است که نور کافی برای فتوسنتز توسط فیتوپلانکتون‌ها، جلبک‌ها و برخی باکتری‌ها را دریافت می‌کند.

💡 Conservation plans for the epipelagic zone must coordinate fisheries, shipping lanes, and floating garbage traps.

طرح‌های حفاظتی برای منطقه‌ی اپی‌پلاژیک باید شیلات، خطوط کشتیرانی و تله‌های زباله‌ی شناور را هماهنگ کند.

💡 Sensors profiling the epipelagic zone recorded temperature spikes linked to marine heat waves.

حسگرهایی که ناحیه اپی‌پلاژیک را بررسی می‌کردند، افزایش ناگهانی دما را که با امواج گرمای دریایی مرتبط بود، ثبت کردند.

💡 The epipelagic zone extends to about 200 meters, where light fuels plankton blooms and spectacular migrations.

منطقه اپی‌پلاژیک تا حدود ۲۰۰ متر امتداد دارد، جایی که نور، شکوفایی پلانکتون‌ها و مهاجرت‌های تماشایی را تغذیه می‌کند.