epidural anesthesia

💡 Risks of epidural anesthesia are rare but real; informed consent turns rumors into proportionate understanding.

خطرات بی‌حسی اپیدورال نادر اما واقعی هستند؛ رضایت آگاهانه، شایعات را به درک متناسب تبدیل می‌کند.

💡 Many obstetricians resist giving epidural anesthesia during the late stage of delivery because they believe it lengthens the duration of labor.

بسیاری از متخصصان زنان و زایمان در اواخر مرحله زایمان از دادن بی‌حسی اپیدورال خودداری می‌کنند، زیرا معتقدند که این کار مدت زمان زایمان را طولانی‌تر می‌کند.

💡 The researchers injected either the antisense drug or a placebo into the study participants’ spinal fluid—a 20-minute procedure similar to those that deliver epidural anesthesia to women in labor.

محققان داروی آنتی‌سنس یا دارونما را به مایع نخاعی شرکت‌کنندگان در مطالعه تزریق کردند - روشی 20 دقیقه‌ای مشابه روش‌هایی که بی‌حسی اپیدورال را به زنان در حال زایمان ارائه می‌دهند.

💡 Even though she was determined to give birth without painkillers, one nurse constantly offered epidural anesthesia, she said.

او گفت، با اینکه مصمم بود بدون مسکن زایمان کند، یکی از پرستاران مدام بی‌حسی اپیدورال را پیشنهاد می‌داد.

💡 The surgeon preferred epidural anesthesia for postoperative comfort, reducing opioids and grogginess after abdominal procedures.

جراح برای راحتی بعد از عمل، بی‌حسی اپیدورال را ترجیح داد و مصرف مواد افیونی و گیجی بعد از عمل‌های شکمی را کاهش داد.

💡 With epidural anesthesia, contractions felt like pressure rather than pain, letting focus shift toward breathing, counting, and excitement.

با بی‌حسی اپیدورال، انقباضات بیشتر شبیه فشار بودند تا درد، و این باعث می‌شد تمرکز روی تنفس، شمارش و هیجان باشد.