Epicureanism

💡 Babur’s epicureanism was part of a longstanding culture of feasting in the Islamic world.

خوشگذرانی بابر بخشی از فرهنگ دیرینه‌ی جشن و سرور در جهان اسلام بود.

💡 Epicureanism seeks pleasure as tranquility, not excess, cultivating friendships, modest desires, and freedom from superstition.

اپیکوریسم لذت را به عنوان آرامش، نه افراط، پرورش دوستی‌ها، خواسته‌های فروتنانه و رهایی از خرافات می‌طلبد.

💡 Small-s stoicism has little to do with classical Stoicism, of course, just as cynicism has little to do with classical Cynicism and epicureanism has little to do with classical Epicureanism.

البته رواقی‌گری اسمال ارتباط چندانی با رواقی‌گری کلاسیک ندارد، همانطور که کلبی‌مسلکی ارتباط چندانی با کلبی‌مسلکی کلاسیک ندارد و اپیکوریسم ارتباط چندانی با اپیکوریسم کلاسیک ندارد.

💡 Modern Epicureanism might mean turning off notifications, cooking simply, and walking at sunset with someone you trust.

اپیکوریسم مدرن شاید به معنای خاموش کردن اعلان‌ها، آشپزی ساده و قدم زدن هنگام غروب آفتاب با کسی که به او اعتماد دارید باشد.

💡 It was typical of the epicureanism and optimism in this display — and the overall life and art of the Illinois-born designer.

این نمونه‌ای از خوش‌بینی و لذت‌گرایی در این نمایش - و در کل زندگی و هنر این طراح متولد ایلینوی - بود.

💡 Critics miscast Epicureanism as hedonism, ignoring its disciplined pursuit of steady, sustainable contentment.

منتقدان، اپیکوریسم را به اشتباه لذت‌گرایی می‌دانند و پیگیری منظم آن برای رضایت پایدار و مداوم را نادیده می‌گیرند.