Elyot

💡 A curator displayed marginalia in Elyot, revealing readers arguing with the text in ink as stubbornly as commenters do online.

یک متصدی، حاشیه‌نویسی‌هایی را در الیوت به نمایش گذاشت و نشان داد که خوانندگان با همان سرسختی که نظردهندگان آنلاین با متن جوهری بحث می‌کنند، با آن بحث می‌کنند.

💡 The edition credits Elyot with an early health manual, advising moderation long before wellness influencers packaged similar ideas as revolutionary.

این نسخه، الیوت را به خاطر نگارش یک کتابچه راهنمای اولیه سلامت می‌شناسد که مدت‌ها پیش از آنکه اینفلوئنسرهای حوزه سلامت، ایده‌های مشابهی را به عنوان ایده‌های انقلابی مطرح کنند، به اعتدال توصیه می‌کرد.

💡 Deliciously, neither can remember Elyot’s name, though both were married to him; along with men, the male gaze has disappeared from the story.

جالب اینجاست که هیچ‌کدام نمی‌توانند نام الیوت را به خاطر بیاورند، هرچند هر دو با او ازدواج کرده بودند؛ نگاه مردانه، همراه با مردان، از داستان ناپدید شده است.

💡 Rickman's every utterance as Elyot Chase had what can only be described as a musical panache.

تک تک کلمات ریکمن در نقش الیوت چیس چیزی بود که فقط می‌توان آن را یک خودنمایی موسیقیایی توصیف کرد.

💡 He went on to New York to direct “The Subject Was Roses” at the Roundabout Theater in 1991 and Kevin Elyot’s comedy-drama “My Night With Reg” for the New Group in 1997.

او در سال ۱۹۹۱ به نیویورک رفت تا نمایش «موضوع گل‌های رز بود» را در تئاتر راوندابات و در سال ۱۹۹۷ کمدی-درام «شب من با رگ» ساخته کوین الیوت را برای نیو گروپ کارگردانی کند.

💡 Our seminar paired Elyot with More, comparing how diplomacy shaped humanist prose and why their moral prescriptions still provoke modern discomfort.

سمینار ما الیوت را با مور مقایسه کرد و به مقایسه‌ی چگونگی شکل‌گیری نثر اومانیستی توسط دیپلماسی و اینکه چرا توصیه‌های اخلاقی آنها هنوز هم باعث ناراحتی مدرن می‌شود، پرداخت.