doch-an-doris

💡 As the ceilidh wound down, our host offered a doch an doris, a friendly farewell dram at the door before brave bicycles met drizzle.

همین‌طور که سیل آرام آرام پایین می‌آمد، میزبان ما قبل از اینکه دوچرخه‌های شجاع با نم‌نم باران روبرو شوند، دم در یک «دوچ آن دوریس» تعارف کرد، یک خداحافظی دوستانه.

💡 Having arrived at that decision, I went out about three o'clock that afternoon, drank a Scotch highball—a big, man's-sized one—as a doch-an-doris, and quit.

بعد از اینکه به این تصمیم رسیدم، حدود ساعت سه بعد از ظهر آن روز بیرون رفتم، یک هایبال اسکاتلندی - یک هایبال بزرگ و مردانه - مثل یک دوک-آن-دوریس خوردم و تمام کردم.

💡 Tour guides explain a doch an doris as ritual courtesy, a last glass that seals friendship and encourages safe, cheerful journeys home.

راهنماهای تور، دوچ آن دوریس را به عنوان یک رسم و آیین مودبانه، آخرین لیوانی که دوستی را محکم می‌کند و سفرهای امن و شاد به خانه را تشویق می‌کند، توضیح می‌دهند.

💡 My grandfather insisted on a tiny doch an doris, claiming departures feel kinder when hospitality lingers like music in the hallway.

پدربزرگم اصرار داشت که یک دُک آن دوریس کوچک بخرد، چون می‌گفت وقتی مهمان‌نوازی مثل موسیقی در راهرو طنین‌انداز می‌شود، رفتن‌ها مهربانانه‌تر به نظر می‌رسند.