diabetes insipidus

💡 The resident distinguished diabetes insipidus from mellitus, focusing on vasopressin pathways and remarkable thirst.

این رزیدنت، دیابت بی‌مزه را از دیابت شیرین متمایز کرد و بر مسیرهای وازوپرسین و تشنگی قابل توجه تمرکز داشت.

💡 In diabetes insipidus there is constant thirst and an excessive flow of urine, which, however, is not found to contain any abnormal constituent.

در دیابت بی‌مزه، تشنگی مداوم و جریان بیش از حد ادرار وجود دارد، با این حال، هیچ ماده‌ی غیرطبیعی در ادرار یافت نمی‌شود.

💡 While most people make 1 to 3 quarts of urine a day, people with diabetes insipidus can make up to 20 quarts of urine a day.

در حالی که اکثر افراد روزانه ۱ تا ۳ لیتر ادرار تولید می‌کنند، افراد مبتلا به دیابت بی‌مزه می‌توانند تا ۲۰ لیتر ادرار در روز تولید کنند.

💡 A case simulation on diabetes insipidus taught humility; not every “diabetes” involves sugar.

یک شبیه‌سازی موردی در مورد دیابت بی‌مزه، فروتنی را آموزش داد؛ هر «دیابتی» شامل قند نمی‌شود.

💡 Managing diabetes insipidus requires careful fluid tracking and medications that respect delicate balances.

مدیریت دیابت بی‌مزه نیازمند پیگیری دقیق مایعات و داروهایی است که تعادل ظریف بدن را رعایت می‌کنند.

💡 Fluids are administered constantly to avoid diabetes insipidus, among other things; a healthy BHC should pee out 100 to 250 milliliters of urine per hour.

مایعات به طور مداوم تجویز می‌شوند تا از دیابت بی‌مزه جلوگیری شود، از جمله موارد دیگر؛ یک BHC سالم باید ۱۰۰ تا ۲۵۰ میلی‌لیتر ادرار در ساعت دفع کند.