Coxey

💡 It belonged to the man who’d given Coxey the tip.

مال مردی بود که به کاکسی انعام داده بود.

💡 The panic then became a full-blown, four-year depression that sent thousands of the unemployed, then called Coxey’s Army, marching on Washington to demand redress from Congress.

این وحشت سپس به یک رکود اقتصادی چهار ساله تمام عیار تبدیل شد که هزاران نفر از بیکاران، که در آن زمان ارتش کاکسی نامیده می‌شدند، را به سمت واشنگتن روانه کرد تا از کنگره غرامت بخواهند.

💡 A documentary portrayed Coxey as stubborn and imaginative, organizing jobless workers into a peaceful spectacle that unnerved officials.

یک مستند، کاکسی را به عنوان فردی لجباز و خیال‌پرداز به تصویر کشید که کارگران بیکار را در قالب یک نمایش مسالمت‌آمیز سازماندهی می‌کرد و این امر مقامات را به شدت نگران کرده بود.

💡 Students studied Coxey and the 1894 march on Washington, connecting economic protest to infrastructure demands still debated today.

دانش‌آموزان، کاکسی و راهپیمایی ۱۸۹۴ در واشنگتن را مطالعه کردند و اعتراض اقتصادی را به خواسته‌های زیرساختی که هنوز هم مورد بحث است، پیوند دادند.

💡 On this October night, Coxey brought along an affidavit for a search warrant.

در این شب اکتبر، کاکسی برای صدور حکم تفتیش، سوگندنامه‌ای با خود آورد.

💡 By the time Coxey returned to the parking lot, about a dozen people had gathered, including Cantrell.

زمانی که ککسی به پارکینگ بازگشت، حدود دوازده نفر از جمله کانترل جمع شده بودند.