copernicium

💡 Chemists produce copernicium in particle accelerators, then race against its fleeting half-life to measure properties meaningful mostly to fundamental research.

شیمیدانان کوپرنیسیوم را در شتاب‌دهنده‌های ذرات تولید می‌کنند، سپس با نیمه‌عمر گذرای آن رقابت می‌کنند تا خواصی را که عمدتاً برای تحقیقات بنیادی معنادار هستند، اندازه‌گیری کنند.

💡 Students loved learning that copernicium exists for moments, reminding us that knowledge sometimes means catching whispers before they vanish completely.

دانش‌آموزان از یادگیری این نکته که کوپرنیسیوم برای لحظاتی وجود دارد، لذت می‌بردند و به ما یادآوری می‌کردند که دانش گاهی به معنای شنیدن زمزمه‌ها قبل از ناپدید شدن کامل آنهاست.

💡 The last element officially added to the table was element 112, copernicium, in 2010, after a series of experiments beginning in 1996 demonstrated its existence.

آخرین عنصری که رسماً به جدول اضافه شد، عنصر ۱۱۲، کوپرنیسیوم، بود که در سال ۲۰۱۰ و پس از یک سری آزمایش‌ها که از سال ۱۹۹۶ آغاز شده بود، وجود آن اثبات شد.

💡 Element 113 sits between copernicium and flerovium on the periodic table.

عنصر ۱۱۳ در جدول تناوبی بین کوپرنیسیوم و فلروویوم قرار دارد.

💡 There are a few of those this time around: copernicium among them.

این بار چند مورد از آنها وجود دارد: کوپرنیسیوم از جمله آنهاست.

💡 A display case introduced copernicium as a superheavy element honoring astronomical revolutions rather than promising practical cookware or jewelry.

یک ویترین، کوپرنیکیوم را به عنوان عنصری فوق سنگین که به افتخار انقلاب‌های نجومی ساخته شده بود، معرفی کرد، نه به عنوان ابزاری کاربردی برای آشپزی یا جواهرات.