contextualism

💡 In art history, contextualism resists isolated masterpieces, situating works within markets, patrons, technologies, and political climates carefully considered.

در تاریخ هنر، زمینه‌گرایی در برابر شاهکارهای منزوی مقاومت می‌کند و آثار را در بازارها، مشتریان، فناوری‌ها و فضای سیاسی با دقت بررسی شده قرار می‌دهد.

💡 The architecture has a certain giddy touch, joyously untempered by the good taste of contextualism so often claimed as an urban ideal.

این معماری حال و هوای خاصی دارد، که با سرخوشی و بدون هیچ گونه ذوق و سلیقه‌ی خوبی از زمینه‌گرایی که اغلب به عنوان یک آرمان شهری ادعا می‌شود، تعدیل شده است.

💡 Legal contextualism argues statutes gain meaning from purposes and precedent, not merely dictionary entries frozen at publication dates.

بافت‌گرایی حقوقی استدلال می‌کند که قوانین از اهداف و رویه قضایی معنا می‌گیرند، نه صرفاً مدخل‌های فرهنگ لغت که در تاریخ انتشار ثابت مانده‌اند.

💡 Philosophers of knowledge debate contextualism, proposing that standards for “knows” shift with practical stakes, conversational aims, and available counterpossibilities.

فیلسوفان دانش، زمینه‌گرایی را مورد بحث قرار می‌دهند و پیشنهاد می‌کنند که معیارهای «دانستن» با توجه به مخاطرات عملی، اهداف محاوره‌ای و احتمالات مخالف موجود تغییر می‌کند.