coltsfoot

💡 The mud dried and the spring flowers came out: yellow coltsfoot, and white wood anemones in profusion—and the wall being built around Asgard was a glorious, imposing thing.

گل خشک شد و گل‌های بهاری روییدند: گل‌های زرد پامچال و شقایق‌های چوبی سفید فراوان - و دیواری که دور آسگارد ساخته می‌شد، باشکوه و با ابهت بود.

💡 Herbalists caution that coltsfoot contains compounds requiring moderation, a reminder that “natural” still demands respect, context, and evidence.

گیاه‌شناسان هشدار می‌دهند که گیاه پاچنبری حاوی ترکیباتی است که نیاز به اعتدال دارند، یادآوری اینکه «طبیعی» بودن همچنان نیازمند احترام، زمینه و شواهد است.

💡 Perry writes of blue lias and saltings; gorse thickets and bladderwrack; coltsfoot and cowslips.

پری از گیاهانی مانند گل جالیز آبی و علف نمک‌سود، بیشه‌های سرو کوهی و علف هرز مثانه، علف چای و گل گاوزبان می‌نویسد.

💡 Yellow blooms of coltsfoot appeared before leaves, cheering the towpath weeks ahead of other wildflowers still hesitating in cold soil.

شکوفه‌های زرد گیاه پامچال قبل از برگ‌ها ظاهر شدند و هفته‌ها پیش از سایر گل‌های وحشی که هنوز در خاک سرد مردد بودند، مسیر یدک‌کشی را شادمان کردند.

💡 We foraged coltsfoot along the stream, then confirmed identification carefully before steeping leaves into a soothing evening tea.

ما در امتداد نهر به دنبال گیاه پنجه غازی گشتیم، سپس قبل از دم کردن برگ‌ها در چای عصرانه‌ی آرامش‌بخش، با دقت آنها را شناسایی کردیم.

💡 A large pile of blue marine clay we had stockpiled while digging our pond is covered with coltsfoot every spring, a pretty yellow flower that favors moist clay soil.

هر بهار، توده بزرگی از خاک رس آبی دریایی که هنگام کندن برکه‌مان انبار کرده بودیم، پوشیده از گل پامچال می‌شود، گلی زرد رنگ و زیبا که خاک رسی مرطوب را می‌پسندد.