cocainism

💡 Literature portraying cocainism should avoid glamor, favoring honesty about consequences and paths toward help.

ادبیاتی که اعتیاد به کوکائین را به تصویر می‌کشد باید از زرق و برق دوری کند و صداقت در مورد عواقب و مسیرهای کمک‌رسانی را ترجیح دهد.

💡 To combine such a drug as coca, or cocaine, with an alcoholic stimulant, is to multiply the dangers of cocainism by those of alcoholism.

ترکیب دارویی مانند کوکا یا کوکائین با یک محرک الکلی، خطرات کوکائینیسم را چند برابر خطرات الکلیسم می‌کند.

💡 That is how victims to cocainism are made.

اینگونه است که قربانیان کوکائینیسم ساخته می‌شوند.

💡 The cocaine habit may be cultivated as easily as the alcohol habit, and the two forms of disease, alcoholism and cocainism, are by no means rare.

اعتیاد به کوکائین می‌تواند به همان راحتی اعتیاد به الکل پرورش یابد، و دو نوع بیماری، اعتیاد به الکل و کوکائین، به هیچ وجه نادر نیستند.

💡 Treatment of cocainism today focuses on counseling, support networks, and practical stability like housing and employment.

درمان کوکائینیسم امروزه بر مشاوره، شبکه‌های حمایتی و ثبات عملی مانند مسکن و اشتغال تمرکز دارد.

💡 Nineteenth-century physicians used the term cocainism for chronic dependence, a diagnosis wrapped in moral judgments modern care tries hard to avoid.

پزشکان قرن نوزدهم از اصطلاح کوکائینیسم برای وابستگی مزمن استفاده می‌کردند، تشخیصی که در قضاوت‌های اخلاقی پیچیده شده است و مراقبت‌های بهداشتی مدرن به شدت سعی در اجتناب از آن دارند.