club wheat

💡 We happened to learn that it was nothing but common club wheat, sown on rather low ground, where it happened to grow very fair that season.

اتفاقاً فهمیدیم که آن چیزی جز گندم معمولی چماقی نبود که در زمینی نسبتاً پست کاشته شده بود، جایی که اتفاقاً در آن فصل خیلی خوب رشد کرده بود.

💡 The grain most in favor through the state is called "club wheat" from the form of the head, which is blockshaped, instead of long and slender.

گندمی که در این ایالت بیشترین طرفدار را دارد، به دلیل شکل سر آن که به جای دراز و باریک، بلوکی شکل است، «گندم چماقی» نامیده می‌شود.

💡 Farmers planted club wheat varieties suited to local rainfall, selecting resilience over romance.

کشاورزان گونه‌های گندم چماقی متناسب با بارندگی محلی را کاشتند و انعطاف‌پذیری را به عاشقانه بودن ترجیح دادند.

💡 The "club wheat" holds fast its grain so that it can be harvested without falling to the ground, which, in so dry a climate, is a great point in its favor.

«گندم چماقی» دانه‌های خود را محکم نگه می‌دارد تا بتوان آنها را بدون افتادن روی زمین برداشت کرد، که در آب و هوای بسیار خشک، امتیاز بزرگی به حساب می‌آید.

💡 Extension agents hosted a field day comparing club wheat performance across soils honestly.

مروجان یک روز مزرعه‌ای را برگزار کردند و عملکرد گندم کلاب را در خاک‌های مختلف صادقانه مقایسه کردند.

💡 Bakers experimented with club wheat blends, chasing texture that supports jam without collapsing into apology.

نانوایان مخلوط‌های گندم کلاب را آزمایش کردند و به دنبال بافتی بودند که مربا را بدون عذرخواهی، پشتیبانی کند.