cliff brake

💡 Conservation volunteers fenced a colony of cliff brake from scrambling tourists, proving rare plants sometimes need polite boundaries.

داوطلبان حفاظت از محیط زیست، کلونی از گیاهان صخره‌ای را از دسترس گردشگران در امان نگه داشتند و ثابت کردند که گیاهان نادر گاهی اوقات به مرزهای مودبانه نیاز دارند.

💡 The field guide keyed our specimen to cliff brake, a fern preferring dry rock faces rather than well-behaved garden beds.

راهنمای میدانی، نمونه ما را با سرخس صخره‌ای آشنا کرد، سرخسی که صخره‌های خشک را به باغچه‌های سرسبز ترجیح می‌دهد.

💡 The smooth cliff brake has a decidedly northern range, growing from northern Vermont to Missouri, and northwestward, but found rarely, if at all, in southern New England.

گونه‌ی «smooth cliff brake» مشخصاً در شمال آمریکا رویش دارد و از شمال ورمونت تا میسوری و به سمت شمال غربی می‌روید، اما به ندرت، یا اصلاً، در جنوب نیوانگلند یافت نمی‌شود.

💡 The dense cliff brake may be described as follows: Stipes three to nine inches tall, blades one to three inches, triangular-ovate, pinnate at the summit, and tripinnate below.

گیاه برگ‌ریز صخره‌ای متراکم را می‌توان به صورت زیر توصیف کرد: ساقه‌هایی با ارتفاع سه تا نه اینچ، تیغه‌هایی با یک تا سه اینچ، مثلثی-تخم‌مرغی، در قله به شکل پر و در پایین به شکل سه‌گوش.

💡 Modern botanists are inclined to place the dense cliff brake and the slender cliff brake under the genus Cryptográmma, which is so nearly like Pellaea that one hesitates to choose between them.

گیاه‌شناسان مدرن تمایل دارند که گونه‌های متراکم و باریک را زیر مجموعه‌ی گونه‌ی Cryptogramma قرار دهند، که آنقدر شبیه Pellaea است که انتخاب بین آنها کمی دشوار است.

💡 Tucked into limestone crannies, a humble cliff brake unfurled blue-green fronds, thriving where soil was rumor and sun arrived sideways.

در دل شکاف‌های سنگ آهک، یک صخره‌ی کوچک و محقر، برگ‌های سبز-آبی خود را گشوده بود و در جایی که خاک پراکنده بود و خورشید به طور غیرمستقیم می‌تابد، شکوفا می‌شد.