chopine

💡 Museums display a velvet-trimmed chopine beside walking sticks, acknowledging fashion’s negotiation between spectacle, mobility, and the stubborn geometry of cobblestones.

موزه‌ها یک عصای چوبی با روکش مخمل را در کنار عصاها به نمایش می‌گذارند که نشان‌دهنده‌ی تعامل مد بین نمایش، تحرک و هندسه‌ی سرسخت سنگفرش‌ها است.

💡 The sandals of next summer are somewhere between a chopine and a flatform, a shoe that is equally provocative and walkable.

صندل‌های تابستان آینده چیزی بین صندل‌های چوپین و صندل‌های تخت هستند، کفشی که به یک اندازه جذاب و مناسب پیاده‌روی است.

💡 The pedestal-like chopine of the late 15th to the early 17th centuries transformed the upper-class European woman into a towering figure.

شوپینِ پایه‌دارِ اواخر قرن پانزدهم تا اوایل قرن هفدهم، زن اروپاییِ طبقه‌ی مرفه را به چهره‌ای برجسته تبدیل کرد.

💡 A designer reimagined the chopine with modern materials, honoring historical drama while sparing knees the indignity of preventable tumbles.

یک طراح، شوپین را با مواد مدرن از نو طراحی کرد و به درام تاریخی احترام گذاشت و در عین حال زانوها را از هتک حرمت ناشی از زمین خوردن‌های قابل پیشگیری نجات داد.

💡 The heroine teetered in a towering chopine, a Renaissance platform shoe that stretched silhouettes and social hierarchies alongside ankles and patience.

قهرمان داستان با کفش‌های بلند چوپین، کفش‌های لژدار رنسانسی که نیمرخ‌ها و سلسله مراتب اجتماعی را در کنار مچ پا و صبر و شکیبایی نشان می‌داد، تلوتلو می‌خورد.

💡 In Italy, prominent women wore 20-inch-tall chopines, while in France and England, the fad was for long pointy-toed shoes called poulaines.

در ایتالیا، زنان برجسته کفش‌های چوپین ۲۰ اینچی می‌پوشیدند، در حالی که در فرانسه و انگلستان، کفش‌های نوک‌تیز و بلند به نام پولین مد روز بود.