Chinaman

💡 “This show isn’t about me, nor is it about Asian America,” Huang wrote, in an essay for New York, calling it “a reverse-yellowface show with universal white stories played out by Chinamen.”

هوانگ در مقاله‌ای برای نیویورک نوشت: «این نمایش نه درباره من است و نه درباره آسیایی-آمریکایی‌ها.» او آن را «نمایشی با چهره زرد معکوس با داستان‌های سفید جهانی که توسط چینی‌ها اجرا می‌شود» نامید.

💡 Teachers discuss why Chinaman harms, connecting words to histories of exclusion and violence rather than treating slurs as harmless relics.

معلمان در مورد اینکه چرا چینی‌ها آسیب می‌زنند بحث می‌کنند و کلمات را به تاریخچه‌های محرومیت و خشونت ربط می‌دهند، به جای اینکه با توهین‌ها به عنوان یادگارهای بی‌ضرر برخورد کنند.

💡 Mr. Beckel’s exit from Fox wasn’t his first run-in with racial controversies involving information technology specialists; he was criticized in 2014 for referring to “Chinamen” on air.

خروج آقای بکل از فاکس اولین درگیری او با جنجال‌های نژادی مربوط به متخصصان فناوری اطلاعات نبود؛ او در سال ۲۰۱۴ به دلیل اشاره به «مردان چینی» در برنامه تلویزیونی مورد انتقاد قرار گرفت.

💡 Editors advise writers never to use Chinaman except when quoting responsibly, contextualizing and condemning its impact clearly.

ویراستاران به نویسندگان توصیه می‌کنند هرگز از واژه «مرد چینی» استفاده نکنند، مگر در مواردی که نقل قول مسئولانه، زمینه‌سازی و تأثیر آن را به روشنی محکوم کنند.

💡 Archivists flag Chinaman as an offensive term in older documents, replacing it with respectful language while preserving quotations for transparency.

بایگانان اصطلاح «مرد چینی» را در اسناد قدیمی‌تر به عنوان یک اصطلاح توهین‌آمیز علامت‌گذاری می‌کنند و آن را با زبانی محترمانه جایگزین می‌کنند، در حالی که برای شفافیت، نقل قول‌ها را حفظ می‌کنند.

💡 “Us that knowed her,” he said, “never doubted she saved some Chinamen first.”

او گفت: «ما که او را می‌شناختیم، هیچ‌وقت شک نداشتیم که او اول چند چینی را نجات داده است.»