Chatterton

💡 We read Chatterton, marveling at talent compressed into a heartbreakingly brief life that still echoes through footnotes and anthologies.

ما چترتون را می‌خوانیم و از استعدادی که در زندگی کوتاه و دلخراشی خلاصه شده، شگفت‌زده می‌شویم؛ زندگی‌ای که هنوز هم در پاورقی‌ها و گلچین‌ها طنین‌انداز است.

💡 “People were shouting ‘shame!’ at him as he walked out the door,” said Thomas Chatterton Williams, a friend and writer who shares many of Mr. Hughes views on race.

توماس چترتون ویلیامز، دوست و نویسنده‌ای که بسیاری از دیدگاه‌های آقای هیوز در مورد نژاد را دارد، گفت: «وقتی او از در بیرون می‌رفت، مردم فریاد می‌زدند «شرم!».

💡 Biographers of Chatterton chase letters and receipts, assembling a mosaic from fragments and rumor.

زندگینامه‌نویسان چترتون نامه‌ها و رسیدها را دنبال می‌کنند و از تکه‌های اطلاعات و شایعات، موزاییکی می‌سازند.

💡 In Columbia, South Carolina, Laura Chatterton and her husband, Chris Chatterton, both 36, have Disney merchandise throughout their home and pay homage to hidden Mickeys found throughout the parks.

در کلمبیا، کارولینای جنوبی، لورا چترتون و همسرش، کریس چترتون، که هر دو ۳۶ ساله هستند، در سراسر خانه خود از محصولات دیزنی استفاده می‌کنند و به میکی‌های پنهان شده در پارک‌ها ادای احترام می‌کنند.

💡 “Disney’s just our thing. It’s what we love doing. I think everyone has their own passion or hobby they like, and Disney just happens to be ours,” Chatterton said.

چترتون گفت: «دیزنی فقط کار ماست. این کاری است که ما عاشق انجام دادنش هستیم. فکر می‌کنم هر کسی علاقه یا سرگرمی خودش را دارد و دیزنی اتفاقاً مال ماست.»

💡 A painting titled Chatterton inspired debates about romanticizing tragedy versus honoring brilliance honestly.

نقاشی با عنوان چترتون الهام‌بخش بحث‌هایی در مورد رمانتیک جلوه دادن تراژدی در مقابل ارج نهادن صادقانه به نبوغ شد.