chanoyu

💡 "My teacher says—and my teacher was educated at the court of the Tokugawa Shogun—that no woman can have really good manners, if she has not studied the chanoyu."

«معلم من می‌گوید - و معلم من در دربار شوگون توکوگاوا تحصیل کرده است - که هیچ زنی نمی‌تواند آداب معاشرت خوبی داشته باشد، مگر اینکه چانویو را مطالعه کرده باشد.»

💡 With it came tea, whose drinking gradually developed into a specifically Japanese set of rituals known as “chanoyu” or “chado.”

با آن چای آمد، که نوشیدن آن به تدریج به مجموعه‌ای از آیین‌های خاص ژاپنی تبدیل شد که به عنوان «چانویو» یا «چادو» شناخته می‌شوند.

💡 The aesthetics of chanoyu shaped our studio: fewer objects, better light, and tools worthy of attention.

زیبایی‌شناسی چانویو استودیوی ما را شکل داد: اشیاء کمتر، نور بهتر و ابزارهایی که شایسته توجه بودند.

💡 We attended a chanoyu demonstration, discovering silence can be the most generous teacher in a noisy week.

ما در یک نمایش چانویو شرکت کردیم و کشف کردیم که سکوت می‌تواند سخاوتمندترین معلم در یک هفته پر سر و صدا باشد.

💡 The flyer misspelled chanoyu as chanoyo, yet the tea gathering still nurtured attention, gratitude, and quietly brilliant sweets.

در بروشور، چانویو به اشتباه چانویو نوشته شده بود، با این حال، مهمانی چای همچنان توجه، قدردانی و شیرینی‌های بی‌نظیری را به همراه داشت.

💡 "It is the room for the chanoyu, the tea-ceremony," said her cousin.

دخترعمویش گفت: «این اتاق مخصوص چانویو، مراسم چای، است.»