break bulk

💡 When ships moored, hordes of longshoremen unloaded “break bulk” cargo crammed into the hold.

وقتی کشتی‌ها پهلو می‌گرفتند، انبوهی از کارگران اسکله، بارهای «حجمی» را که در انبار انباشته شده بودند، تخلیه می‌کردند.

💡 Historically, merchants would break bulk in coastal warehouses, repackaging goods into retail quantities for inland markets accessible by horse-drawn carts.

از نظر تاریخی، بازرگانان کالاهای فله‌ای را در انبارهای ساحلی می‌شکستند و کالاها را به صورت خرده‌فروشی برای بازارهای داخلی که با گاری‌های اسبی قابل دسترسی بودند، بسته‌بندی مجدد می‌کردند.

💡 In the past, shipping was “break bulk cargo” handled manually by longshore workers.

در گذشته، حمل و نقل دریایی به صورت «محموله‌های فله‌ای» بود که به صورت دستی توسط کارگران اسکله انجام می‌شد.

💡 The shipping line had to break bulk at the regional port, transferring crates onto smaller vessels that could navigate shallow river channels.

خط کشتیرانی مجبور بود در بندر منطقه‌ای، محموله‌های حجیم را بشکند و آنها را به کشتی‌های کوچک‌تری که می‌توانستند در کانال‌های کم‌عمق رودخانه حرکت کنند، منتقل کند.

💡 Modern logistics firms rarely break bulk unnecessarily, since containerization reduces handling, damage, and theft across long, multi-modal journeys.

شرکت‌های لجستیک مدرن به ندرت حجم محموله‌ها را بی‌جهت کاهش می‌دهند، زیرا کانتینربندی، جابجایی، آسیب و سرقت را در سفرهای طولانی و چندوجهی کاهش می‌دهد.

💡 Until the late 1990s, fresh produce was shipped on break bulk ships—general cargo vessels with big refrigerated spaces—from the production site to a single destination.

تا اواخر دهه ۱۹۹۰، محصولات تازه با کشتی‌های فله‌بر - کشتی‌های باری عمومی با فضاهای بزرگ یخچال‌دار - از محل تولید به یک مقصد واحد حمل می‌شدند.