brain-fever bird

💡 He was singing in a high-pitched tuneless voice, and his song seemed to enrage the "brain-fever" bird in the mango tree, where he had hidden silent since the dawn.

او با صدایی زیر و بی‌آهنگ آواز می‌خواند، و به نظر می‌رسید آوازش پرنده‌ی «مغز تب‌دار» را که در درخت انبه بود، خشمگین کرد، جایی که از سپیده‌دم خاموش در آن پنهان شده بود.

💡 So persistent is it in calling that it is called in places the Brain-fever Bird.

آنقدر در صدا زدن سماجت دارد که در بعضی جاها به آن پرنده‌ی تب مغز می‌گویند.

💡 What is known amongst English residents as the "brain-fever" bird, is common in some districts.

آنچه در بین ساکنان انگلیسی به عنوان پرنده "تب مغزی" شناخته می‌شود، در برخی مناطق رایج است.

💡 Guides taught us to identify the brain fever bird by cadence alone, even when foliage hid every glimpse of feathers.

راهنماها به ما یاد دادند که پرنده‌ی تب مغزی را تنها از روی آهنگ صدا تشخیص دهیم، حتی وقتی شاخ و برگ درختان، تمام پرهای آن را پنهان کرده بود.

💡 A poem compared yearning to the brain fever bird, relentless, beautiful, and slightly maddening after midnight.

شعری که حسرت را با مرغ تب مغز مقایسه می‌کرد، بی‌رحم، زیبا و کمی دیوانه‌کننده پس از نیمه‌شب.

💡 In the monsoon, the brain fever bird cried insistently from mango trees, its rising call threading through humid evenings.

در فصل باران‌های موسمی، پرنده‌ی تب مغزی با اصرار از درختان انبه فریاد می‌زد و آواز بلندش در شب‌های مرطوب طنین‌انداز می‌شد.