Bona Dea

💡 Writers invoke Bona Dea when discussing how power, piety, and gender intertwine in ancient Rome.

نویسندگان هنگام بحث در مورد چگونگی درهم‌تنیدگی قدرت، تقوا و جنسیت در روم باستان، به بونا دیا استناد می‌کنند.

💡 Exhibits on Bona Dea pair fragments with stories about secrecy, ritual, and public scandal.

نمایشگاه‌های بونا دیا قطعاتی را با داستان‌هایی درباره رازداری، آیین و رسوایی عمومی جفت می‌کنند.

💡 The cult of Bona Dea admitted only women, a detail that still sparks lively classroom debates.

فرقه بونا دیا فقط زنان را می‌پذیرفت، نکته‌ای که هنوز هم بحث‌های داغی را در کلاس‌های درس برمی‌انگیزد.

💡 Caesar’s second wife, Pompeia, was in charge of a rite for the goddess Bona Dea, a ceremony for women only, performed in Caesar’s house.

همسر دوم سزار، پومپیا، مسئول برگزاری مراسمی برای الهه بونا دئا بود، مراسمی که فقط برای زنان برگزار می‌شد و در خانه سزار انجام می‌شد.

💡 The mysteries of the Bona Dea became, however, after a time, the occasion of great disorders.

با این حال، اسرار بونا دئا پس از مدتی به عاملی برای آشفتگی‌های بزرگ تبدیل شد.