Bitolj

💡 Locals sometimes call the city Bitolj, a reminder that names carry layers of language, empire, and stubborn hometown pride.

مردم محلی گاهی اوقات این شهر را بیتولج می‌نامند، یادآوری اینکه این نام‌ها لایه‌هایی از زبان، امپراتوری و غرور سرسختانه زادگاهشان را در خود جای داده‌اند.

💡 Kossovo, Scutari, Kumanovo, Skoplje, Prilep, Bitolj, Adrianople—all these names were well known by every Serbian soldier.

کوسوو، اسکوتاری، کومانوو، اسکوپلیه، پریلپ، بیتولی، آدریانوپل - همه این نام‌ها را هر سرباز صرب به خوبی می‌شناخت.

💡 A stamped letter addressed to Bitolj arrived anyway, because the postal clerk knew everyone’s cousins and half their secrets.

به هر حال، نامه‌ای تمبردار خطاب به بیتولی رسید، چون کارمند پست، پسرعموها و نیمی از اسرار همه را می‌دانست.

💡 Train timetables listed Bitolj alongside Bitola, making travelers double-check platforms before coffee distracted their remaining attention.

جدول زمانی قطارها، بیتولج را در کنار بیتولا فهرست می‌کرد و باعث می‌شد مسافران قبل از اینکه قهوه حواسشان را پرت کند، سکوها را دوباره بررسی کنند.

💡 Born Nexhmije Xhuglini in Bitolj, in present-day North Macedonia to Albanian parents, she joined the Communist Party and fought with partisan forces during World War II.

او که با نام نِشمیجه ژوگلینی در بیتولی، مقدونیه شمالی امروزی، از والدینی آلبانیایی متولد شد، به حزب کمونیست پیوست و در طول جنگ جهانی دوم در کنار نیروهای پارتیزانی جنگید.