binding energy

💡 Astrophysicists calculate gravitational binding energy to estimate how tightly gas clouds are held, predicting collapse thresholds that trigger star formation.

اخترفیزیکدانان انرژی پیوند گرانشی را محاسبه می‌کنند تا میزان استحکام ابرهای گازی را تخمین بزنند و آستانه‌های فروپاشی را که باعث تشکیل ستاره می‌شوند، پیش‌بینی کنند.

💡 When a star collapses into an ultradense object like a pulsar or black hole, some of its matter turns into what’s called gravitational binding energy.

وقتی یک ستاره به یک جسم فوق چگال مانند یک تپ‌اختر یا سیاه‌چاله تبدیل می‌شود، مقداری از ماده آن به چیزی تبدیل می‌شود که انرژی پیوند گرانشی نامیده می‌شود.

💡 In the most modern two-dimensional semiconductors, these excitons have an extraordinarily high binding energy.

در مدرن‌ترین نیمه‌رساناهای دوبعدی، این اکسایتون‌ها انرژی اتصال فوق‌العاده بالایی دارند.

💡 That suggests each pentaquark is just a baryon bound to a meson, with a tiny bit of mass taken up in binding energy.

این نشان می‌دهد که هر پنتاکوارک فقط یک باریون متصل به یک مزون است، و مقدار بسیار کمی از جرم آن در انرژی پیوندی اشغال شده است.

💡 Nuclear binding energy explains why fission and fusion can release enormous power, reflecting mass differences captured by Einstein’s famous equation.

انرژی پیوند هسته‌ای توضیح می‌دهد که چرا شکافت و همجوشی می‌توانند قدرت عظیمی آزاد کنند، که منعکس کننده تفاوت‌های جرمی است که توسط معادله معروف انیشتین به دست آمده است.

💡 In biochemistry, higher binding energy between an inhibitor and enzyme often correlates with potency, though specificity remains equally crucial for safety.

در بیوشیمی، انرژی اتصال بالاتر بین یک مهارکننده و آنزیم اغلب با قدرت آن مرتبط است، اگرچه اختصاصی بودن آن نیز برای ایمنی به همان اندازه مهم است.