Bernhardi

💡 Literature students revisited Bernhardi to understand early nineteenth-century romanticism and evolving theatrical conventions.

دانشجویان ادبیات برای درک رمانتیسیسم اوایل قرن نوزدهم و قراردادهای تئاتری در حال تکامل، دوباره به سراغ برنهاردی رفتند.

💡 A footnote clarified which Bernhardi authored the essay, rescuing readers from tangled family trees and misleading catalog entries.

یک پاورقی مشخص کرد که کدام برنهاردی نویسنده‌ی مقاله بوده است و خوانندگان را از شجره‌نامه‌های درهم‌تنیده و مدخل‌های گمراه‌کننده‌ی کاتالوگ نجات داد.

💡 Archivists digitized rare Bernhardi editions, enabling broader access without sacrificing fragile bindings.

بایگان‌ها نسخه‌های کمیاب برناردی را دیجیتالی کردند و دسترسی گسترده‌تر را بدون از دست دادن صحافی‌های شکننده امکان‌پذیر ساختند.

💡 But it soon became clear to me that, unlike “Professor Bernhardi,” written by a Jew, “The Doctor” is not very serious about antisemitism.

اما خیلی زود برایم روشن شد که برخلاف «پروفسور برنهاردی» که توسط یک یهودی نوشته شده، «دکتر» خیلی جدی به یهودستیزی نمی‌پردازد.

💡 Not merely complacently sure of herself, like Bernhardi, she is, in Stevenson’s unflinching performance, a completely unsympathetic blowhard.

او نه تنها مانند برنهاردی با اعتماد به نفس کاذب از خودش مطمئن است، بلکه در بازی مصمم استیونسون، یک لاف‌زن کاملاً بی‌احساس و بی‌احساس است.