Bernard of Clairvaux

💡 If you’d like to see this engraving of the Virgin Mary spraying milk all over St. Bernard of Clairvaux’s face at a much higher resolution, it’s at the Rijksmuseum in Amsterdam.

اگر مایلید این حکاکی از مریم مقدس که شیر را روی صورت سنت برنارد کلروو می‌پاشد را با وضوح بسیار بالاتری ببینید، می‌توانید آن را در موزه امپراتوری آمستردام (Rijksmuseum) ببینید.

💡 In the nineteen-fifties, the brilliant Trappist monk Thomas Merton, who would become a friend and mentor to Berrigan, published a book about St. Bernard of Clairvaux, the twelfth-century Trappist.

در دهه ۱۹۵۰، راهب برجسته‌ی تراپیست، توماس مرتون، که بعدها دوست و مربی بریگان شد، کتابی درباره‌ی سنت برنارد کلروو، تراپیست قرن دوازدهم، منتشر کرد.

💡 Historians contextualize Bernard of Clairvaux within crusading rhetoric, cautioning against hagiography while acknowledging persuasive brilliance.

مورخان، برنارد اهل کلروو را در چارچوب لفاظی‌های صلیبی قرار می‌دهند و ضمن اذعان به نبوغ اقناعی او، نسبت به نگارش شرح حال قدیسان هشدار می‌دهند.

💡 A lecture contrasted Bernard of Clairvaux with Abelard, illustrating medieval debates about reason, authority, and tenderness.

در یک سخنرانی، برنارد کلروو با آبلار مقایسه شد و مباحث قرون وسطایی درباره عقل، اقتدار و مهربانی به تصویر کشیده شد.

💡 Students reading Bernard of Clairvaux discover meditations on love that balance mystical longing with practical community instruction.

دانش‌آموزانی که برنارد کلروو را می‌خوانند، تأملاتی در باب عشق کشف می‌کنند که میان اشتیاق عرفانی و آموزش‌های عملی اجتماعی تعادل برقرار می‌کند.

💡 The members of the order wore white robes with a distinctive red cross, embraced personal poverty and lived according to a regime codified by the great Cistercian abbot Bernard of Clairvaux.

اعضای این فرقه لباس‌های سفید با صلیب قرمز متمایز می‌پوشیدند، فقر شخصی را می‌پذیرفتند و طبق رژیمی زندگی می‌کردند که توسط راهب بزرگ سیسترسی، برنارد اهل کلروو، تدوین شده بود.