barque

💡 The presence of this barge, known also as a barque, could hint at the northward spread of Mediterranean motifs across Europe in the Bronze Age.

وجود این قایق باری که به آن بارک نیز می‌گویند، می‌تواند به گسترش نقوش مدیترانه‌ای به سمت شمال در سراسر اروپا در عصر برنز اشاره داشته باشد.

💡 The barque eased into harbor under reduced sail, crew coiling lines while tourists photographed rigging that looked like woven sculpture.

قایق با بادبان‌های کوتاه‌تر به آرامی وارد بندر شد، خدمه در حالی که طناب‌ها را حلقه می‌کردند، گردشگران از تجهیزاتی که مانند مجسمه‌های بافته شده به نظر می‌رسیدند، عکس می‌گرفتند.

💡 A majestic four masted barque ghosted into harbor, sails furled like restrained applause.

یک کشتی باشکوه چهار دکله، با بادبان‌هایی که مانند تشویق‌های مهار شده جمع شده بودند، در بندرگاه سرگردان بود.

💡 From the very first pages, when the barque Morning Light sets sail from Nova Scotia in 1911, Endicott’s heroine knows she’s in a new world.

از همان صفحات اول، وقتی کشتی نور صبحگاهی در سال ۱۹۱۱ از نوا اسکوشیا حرکت می‌کند، قهرمان زن داستان اندیکات می‌داند که در دنیای جدیدی قرار دارد.

💡 “Is it perhaps too wild a stream to be navigated in the accustomed barques of narration?”

«شاید این نهر بیش از حد وحشی باشد که بشود با قایق‌های همیشگی روایت در آن گشت؟»

💡 A model of a nineteenth-century barque anchored the exhibit, connecting trade winds to handwritten ledgers and faraway markets.

ماکتی از یک قایق بادبانی قرن نوزدهمی، نمایشگاه را به هم متصل می‌کرد و بادهای تجاری را به دفاتر کل دست‌نویس و بازارهای دوردست متصل می‌کرد.