barbasco

💡 We would not employ the barbasco, that is to say, the roots of Piscidea erithryna and Jacquinia armillaris, which, when thrown into the pool, intoxicate or benumb these animals.

ما از بارباسکو، یعنی ریشه‌های گیاهان Piscidea erithryna و Jacquinia armillaris، که وقتی در استخر انداخته می‌شوند، این حیوانات را مست یا بی‌حس می‌کنند، استفاده نمی‌کنیم.

💡 Ethnobotany lectures described barbasco as a traditional fish poison, its plant-derived compounds stunning aquatic prey without modern nets or engines.

در سخنرانی‌های قوم‌شناسی، بارباسکو به عنوان یک سم سنتی ماهی توصیف می‌شد که ترکیبات گیاهی آن، طعمه‌های آبزی را بدون تور یا موتورهای مدرن، بی‌هوش می‌کرد.

💡 A researcher analyzed barbasco alkaloids, exploring pharmaceutical potential while honoring communities who first learned the plant’s carefully calibrated power.

یک محقق، آلکالوئیدهای بارباسکو را تجزیه و تحلیل کرد و ضمن ارج نهادن به جوامعی که برای اولین بار قدرت دقیق و سنجیده این گیاه را کشف کردند، پتانسیل دارویی آن را بررسی کرد.

💡 Historical accounts of barbasco gather both admiration for ingenuity and caution about ecological impacts when harvesting scales beyond subsistence needs.

روایت‌های تاریخی از بارباسکو، هم تحسین نبوغ و هم احتیاط در مورد تأثیرات زیست‌محیطی را هنگام برداشت فلس‌ها فراتر از نیازهای معیشتی به همراه دارد.

💡 They had four or five canoes, and a large quantity of barbasco; a root which has the property of stupefying, or intoxicating, the fish.

آنها چهار یا پنج قایق و مقدار زیادی بارباسکو داشتند؛ ریشه‌ای که خاصیت تخدیر یا مست کردن ماهی را دارد.

💡 Out of these, when properly pounded together, Guapo intended to make the celebrated “barbasco,” or fish-poison, which is used by all the Indians of South America in capturing fish.

گواپو قصد داشت از این مواد، وقتی به درستی کوبیده می‌شدند، «بارباسکو» یا سم ماهی معروف را بسازد که توسط همه سرخپوستان آمریکای جنوبی برای گرفتن ماهی استفاده می‌شود.