banjolele

💡 He repaired a cracked banjolele rim with patience, clamps, and jokes about hybrid identities.

او با صبر، گیره و شوخی‌هایی درباره هویت‌های ترکیبی، لبه ترک‌خورده یک بانجوله را تعمیر کرد.

💡 Street performers love the banjolele because it projects cheerfully without amplification.

نوازندگان خیابانی عاشق بانجوله هستند زیرا بدون تقویت صدا، با شادی و نشاط اجرا می‌شود.

💡 The banjolele was last sold privately in 1972, when late Formby fan Terence Wallin paid £310 for it.

آخرین باری که بانجوله به صورت خصوصی فروخته شد، سال ۱۹۷۲ بود، زمانی که ترنس والین، هوادار فقید تیم فورمبی، ۳۱۰ پوند برای آن پرداخت کرد.

💡 A banjolele delivered uke chords with banjo bite, perfect for comic songs that still wanted rhythmic authority.

یک بانجوله آکوردهای اوکه را با نیش بانجو اجرا می‌کرد، که برای آهنگ‌های کمیکی که هنوز به اقتدار ریتمیک نیاز داشتند، عالی بود.

💡 George Harrison tried to buy the banjolele from Mr Wallin in the early 90s, but he would not part with it.

جورج هریسون در اوایل دهه ۹۰ میلادی سعی کرد بانجوله را از آقای والین بخرد، اما او حاضر به ترک آن نشد.

💡 Her father, Mike Raborn, bought her a banjolele, a hybrid banjo and ukulele, for Christmas in 2016.

پدرش، مایک رابورن، برای کریسمس سال ۲۰۱۶ برای او یک بانجوله‌له، ترکیبی از بانجو و یوکلله، خرید.