baldhead

💡 A baldhead in shades and a tank top stands across from Blackburn, the student center, with a long boa draping his muscular shoulders.

یک مرد طاس با موهای طاس و عینک آفتابی و تاپ رکابی، در حالی که یک کلاه بافتنی بلند روی شانه‌های عضلانی‌اش انداخته، روبروی مرکز دانشجویی بلکبرن ایستاده است.

💡 He polished his baldhead before the photo, embracing the shine as part of a distinctive personal brand that recruiters actually remembered.

او قبل از عکس، موهای طاس خود را واکس زد و این درخشش را به عنوان بخشی از یک برند شخصی متمایز پذیرفت که استخدام‌کنندگان واقعاً آن را به خاطر سپردند.

💡 The barber joked that maintaining a baldhead is simpler than managing cowlicks, recommending sunscreen, gentle exfoliation, and a good hat for summer.

آرایشگر به شوخی گفت که حفظ موهای طاس آسان‌تر از مدیریت موهای ریخته شده روی سر است، و کرم ضد آفتاب، لایه‌برداری ملایم و یک کلاه خوب برای تابستان را توصیه کرد.

💡 It’s less memorable overall than the licentious “Drop It Low” but does include the catchy refrain, “Y’all some baldhead scalawags who can’t take a joke.”

در کل به اندازه آهنگ شهوانی «Drop It Low» به یاد ماندنی نیست، اما شامل این ترجیع‌بند جذاب می‌شود: «شماها یه مشت کچل بی‌عرضه هستید که شوخی رو تحمل نمی‌کنید.»

💡 An old family nickname teased his baldhead, but he reclaimed it, turning the joke into affectionate shorthand that diffused awkward comments.

یک لقب خانوادگی قدیمی، طاس بودنش را مسخره می‌کرد، اما او دوباره آن را به کار برد و این شوخی را به یک عبارت کوتاه محبت‌آمیز تبدیل کرد که نظرات ناخوشایند را خنثی می‌کرد.

💡 “I’m frantic. Nobody in our family was baldheaded as I can recall, and it makes me frantic the idea of being an ugly old baldhead.”

«من خیلی نگرانم. تا جایی که یادم می‌آید هیچ‌کس در خانواده ما طاس نبود، و حتی فکر اینکه یک طاس زشت و پیر باشم هم من را عصبانی می‌کند.»