aversion therapy

💡 About 15 years ago, Australian scientists designed a kind of aversion therapy.

حدود ۱۵ سال پیش، دانشمندان استرالیایی نوعی درمان بیزاری‌جویانه طراحی کردند.

💡 Patients of aversion therapy were also sometimes dosed with nausea-inducing drugs, Dr. Haldeman says.

دکتر هالدمن می‌گوید، به بیمارانی که تحت درمان با بیزاری قرار می‌گرفتند، گاهی اوقات داروهای تهوع‌آور نیز داده می‌شد.

💡 Some vets recommend aversion therapy – exposing the cat to its fear and then providing comfort and support.

بعضی از دامپزشکان درمان بیزاری را توصیه می‌کنند - گربه را در معرض ترسش قرار دهید و سپس به او آرامش و حمایت بدهید.

💡 The clinic discussed the history of aversion therapy, emphasizing ethical failures and the necessity of consent, dignity, and evidence-based alternatives.

این کلینیک تاریخچه‌ی بیزاری‌درمانی را مورد بحث قرار داد و بر شکست‌های اخلاقی و ضرورت رضایت، عزت نفس و جایگزین‌های مبتنی بر شواهد تأکید کرد.

💡 Researchers rejected aversion therapy for behavior change, favoring compassionate strategies rooted in skill-building and supportive environments.

محققان، درمان بیزاری برای تغییر رفتار را رد کردند و استراتژی‌های دلسوزانه‌ای را که ریشه در مهارت‌آموزی و محیط‌های حمایتی دارند، ترجیح دادند.

💡 Survivors criticized aversion therapy in a forum, and clinicians listened, revising training to prevent harm masquerading as help.

بازماندگان در یک انجمن از درمان بیزاری انتقاد کردند و پزشکان به آنها گوش دادند و آموزش‌ها را اصلاح کردند تا از آسیب‌هایی که به عنوان کمک ظاهر می‌شوند، جلوگیری شود.