at ones door

💡 Not Christmas, that in London brings everybody with or without excuse begging at one's door, could induce her to present herself.

کریسمس که در لندن همه را با بهانه یا بدون بهانه به در خانه گدایی می‌کند، نمی‌توانست او را وادار به خودنمایی کند.

💡 It was so easy to dispose of a cargo of tobacco and receive at one's door in return delivery of a neat London sofa, greatcoat, or a coach and harness.

خیلی راحت می‌شد یک محموله تنباکو را دور انداخت و در عوض یک مبل شیک لندنی، پالتو یا کالسکه و افسار تحویل گرفت.

💡 Hansoms are not rare in Ebury Street, and how can one tell in these small houses if the peal is at one's door or the next?

در خیابان ایبوری، درشکه چی‌ها کم نیستند، و در این خانه‌های کوچک چطور می‌شود فهمید که دزدکی می‌آید دم درِ خانه‌ی خودمان یا نفر بعدی؟

💡 The notice taped at one's door announced repairs, and the building finally breathed easier after decades of small leaks and excuses.

اعلامیه‌ای که روی درِ خانه چسبانده شده بود، تعمیرات را اعلام می‌کرد و ساختمان بالاخره پس از دهه‌ها نشتی‌های کوچک و بهانه‌تراشی، نفس راحتی کشید.

💡 Accountability arrived at one's door when auditors requested receipts, emails, and clear narratives instead of hand-waving.

پاسخگویی زمانی به درِ خانه رسید که حسابرسان به جای دست تکان دادن، درخواست رسید، ایمیل و روایت‌های واضح کردند.

💡 A courier left opportunity at one's door in the form of a toolkit; the hard part remained showing up daily to use it.

یک پیک، فرصتی را به شکل جعبه ابزار دم در خانه‌ی کسی می‌گذاشت؛ بخش سخت ماجرا این بود که هر روز برای استفاده از آن سر و کله‌اش پیدا شود.