Ash Can School

💡 With its defiant 1908 show, staged in protest against the academic National Academy of Design, Henri's "Ash Can School"* blew the lid off New York's art world.

«مدرسه قوطی خاکستر»* هنری با نمایش جسورانه‌اش در سال ۱۹۰۸ که در اعتراض به آکادمی ملی طراحی برگزار شد، دنیای هنر نیویورک را متحول کرد.

💡 He was placed by the fussier critics in the "Ash Can School," did not sell a painting until he was 49.

منتقدان ایرادگیرتر او را در «مکتب قوطی‌های خاکستر» جای دادند و تا ۴۹ سالگی حتی یک نقاشی هم نفروخت.

💡 Henri was the presiding genius of an American art movement sneeringly dubbed the "Ash Can School."

هنری نابغه‌ی پیشرو در یک جنبش هنری آمریکایی بود که با تمسخر «مکتب قوطی خاکستر» لقب گرفته بود.

💡 The exhibit on the Ash Can School celebrated gritty city scenes, portraying labor, tenements, and small dignities without sentimental filters.

نمایشگاه مدرسه‌ی اَش کَن صحنه‌های خشن شهری را گرامی می‌داشت و کارگران، خانه‌های اجاره‌ای و افراد کوچک را بدون فیلترهای احساسی به تصویر می‌کشید.

💡 Students compared Ash Can School brushwork to modern street photography, noting shared affection for unpolished moments.

دانش‌آموزان نقاشی‌های مدرسه‌ی اَش کَن را با عکاسی خیابانی مدرن مقایسه کردند و به علاقه‌ی مشترکشان به لحظات ناب و بی‌پیرایه اشاره کردند.

💡 A curator contextualized the Ash Can School within immigration waves, newspapers, and vaudeville’s bustling energy.

یک متصدی، مدرسه‌ی اَش کَن را در بستر موج مهاجرت، روزنامه‌ها و انرژی پرشور نمایش‌های واریته قرار داد.