Armenian massacres

💡 U.S. officials often don’t want to “go there” with the word “genocide,” even historically — witness the continuing debate over the Armenian massacres.

مقامات آمریکایی اغلب نمی‌خواهند با کلمه «نسل‌کشی» به آن اشاره کنند، حتی از نظر تاریخی - شاهد بحث‌های مداوم بر سر قتل عام ارامنه هستیم.

💡 For that reason, it’s a poor principle, adopted in some civilised countries, to imprison the deniers of the Holocaust or the Armenian massacres, however contemptible they might be.

به همین دلیل، زندانی کردن منکران هولوکاست یا قتل عام ارامنه، هر چقدر هم که نفرت‌انگیز باشند، یک اصل نادرست است که در برخی کشورهای متمدن اتخاذ شده است.

💡 The Armenian massacres were wiped from the country’s history, only to emerge for ordinary Turks in the 1970s after an Armenian terrorist campaign against Turkish diplomats.

قتل عام ارامنه از تاریخ این کشور پاک شد، اما در دهه ۱۹۷۰ پس از یک کارزار تروریستی ارمنی علیه دیپلمات‌های ترکیه، برای مردم عادی ترکیه آشکار شد.

💡 Scholars debate terminology around the Armenian massacres, yet agree on the importance of documenting violence rigorously and compassionately.

محققان در مورد اصطلاحات مربوط به قتل عام ارامنه بحث می‌کنند، اما در مورد اهمیت مستندسازی خشونت به طور دقیق و دلسوزانه اتفاق نظر دارند.

💡 Teaching about the Armenian massacres requires sensitivity, centering primary sources and avoiding euphemism that obscures suffering.

آموزش در مورد قتل عام ارامنه نیازمند حساسیت، تمرکز بر منابع اولیه و اجتناب از حسن تعبیرهایی است که رنج را پنهان می‌کند.

💡 The exhibit addressed the Armenian massacres with survivor testimonies, emphasizing human dignity alongside historical context.

این نمایشگاه با روایت‌های بازماندگان به قتل عام ارامنه پرداخت و بر کرامت انسانی در کنار زمینه تاریخی تأکید کرد.