arena theater

💡 He acted in small roles at the Arena Theater in Washington and at Georgetown directed “Noon,” by Terrence McNally, and “Senior Prom,” a musical he wrote with Bill Bremer.

او در تئاتر آرنا در واشنگتن نقش‌های کوچکی بازی کرد و در جورج تاون نمایش «ظهر» به کارگردانی ترنس مک‌نالی و نمایش موزیکال «جشن فارغ‌التحصیلی» که با بیل برمر نوشته بود را کارگردانی کرد.

💡 In 2013, the arena, theater and convention center together generated nearly $38 million in operating revenue and attracted more than 1.9 million visitors, according to village officials.

به گفته مقامات روستا، در سال ۲۰۱۳، این مجموعه شامل سالن اجتماعات، تئاتر و مرکز همایش‌ها، روی هم رفته نزدیک به ۳۸ میلیون دلار درآمد عملیاتی ایجاد کرده و بیش از ۱.۹ میلیون بازدیدکننده را به خود جذب کرده است.

💡 Sheryl and Harvey White Theatre The 250-seat in-the-round arena theater.

تئاتر شریل و هاروی وایت، سالن تئاتر ۲۵۰ نفره داخل سالن.

💡 Designers in arena theater hide lighting cleverly, since obvious rigs break immersion for spectators seated inches from performers.

طراحان در سالن‌های تئاتر، نورپردازی را هوشمندانه پنهان می‌کنند، زیرا نورپردازی‌های آشکار، حس غوطه‌وری را برای تماشاگرانی که در چند سانتی‌متری اجراکنندگان نشسته‌اند، از بین می‌برند.

💡 An arena theater places audience on all sides, demanding directors choreograph movement that reads truthfully from every angle.

یک تئاتر صحنه‌ای، تماشاگران را از هر سو در خود جای می‌دهد و از کارگردانان می‌خواهد حرکاتی را طراحی کنند که از هر زاویه‌ای به درستی خوانده شوند.

💡 Acting in arena theater trains awareness, because small gestures feel enormous when proximity replaces distance.

بازیگری در تئاتر میدانی، آگاهی را آموزش می‌دهد، زیرا وقتی نزدیکی جای فاصله را می‌گیرد، حرکات کوچک بسیار عظیم به نظر می‌رسند.