aparejo

💡 The marks of the crupper, aparejo and girth never would disappear.

ردِ چین و چروک، برآمدگی و گودیِ شکم هیچ‌وقت از بین نمی‌رفت.

💡 We don't even have to remember what pack or aparejo belongs to each mule; they know their own unerringly, and will shower kicks on any careless or stupid companion who blunders up to the wrong pack.

حتی لازم نیست به خاطر داشته باشیم که هر قاطر به کدام دسته یا آپارهو تعلق دارد؛ آنها بدون هیچ اشتباهی دسته خودشان را می‌شناسند و هر همراه بی‌احتیاطی یا احمقی را که اشتباهاً به دسته اشتباهی برود، با لگد تنبیه می‌کنند.

💡 The packing down and shaping of the aparejo so loosened the cinch and ropes that frequently it was necessary to stop and tighten them all after a mile or so had been put behind.

بسته‌بندی و شکل‌دهی آپارخو، بندها و طناب‌ها را آنقدر شل می‌کرد که اغلب لازم بود پس از طی حدود یک مایل، آنها را متوقف و محکم کنیم.

💡 Ranch hands maintained each aparejo meticulously, oiling leather and checking cinches before mountain switchbacks tested every stitch.

کارگران مزرعه هر آپاریخو را با دقت نگهداری می‌کردند، چرم را روغن‌کاری می‌کردند و قبل از اینکه کوهنوردان هر کوک را آزمایش کنند، درزها را بررسی می‌کردند.

💡 A museum demostration showed how an aparejo evolved from Spanish pack traditions to suit deserts, pines, and stubborn terrain.

یک نمایش موزه‌ای نشان داد که چگونه آپارهو از سنت‌های گله‌داری اسپانیایی تکامل یافته تا برای بیابان‌ها، کاج‌ها و زمین‌های سرسخت مناسب باشد.

💡 The mule’s aparejo distributed weight evenly, wool pads preventing sores during long climbs to remote fire lookout stations.

لباس مخصوص حمل قاطر، وزن را به طور مساوی توزیع می‌کرد و پدهای پشمی از زخم شدن در هنگام صعودهای طولانی به ایستگاه‌های دیده‌بانی آتش در مناطق دورافتاده جلوگیری می‌کردند.