anti-Bolshevik

💡 The Trust was a front organization, purported to be anti-Bolshevik but in reality was meant to catch and kill Moscow’s enemies.

این تراست یک سازمان صوری بود که ادعا می‌شد ضد بلشویک است، اما در واقع قرار بود دشمنان مسکو را دستگیر و بکشد.

💡 The eventual leader of Russia’s anti-Bolshevik armies, Gen. Anton Denikin, described Kornilov as “a banner. For some of counterrevolution, for others of the salvation of the Motherland.”

ژنرال آنتون دنیکین، رهبر نهایی ارتش‌های ضد بلشویکی روسیه، کورنیلوف را «پرچم‌دار ضدانقلاب و برای برخی دیگر پرچم نجات سرزمین مادری» توصیف کرد.

💡 During Russia’s civil war between the Red Army and the anti-Bolshevik White Army, Pilsudski resisted pleas for Poland to help the Whites.

در طول جنگ داخلی روسیه بین ارتش سرخ و ارتش سفید ضد بلشویک، پیلسودسکی در برابر درخواست‌ها برای کمک لهستان به ارتش سفید مقاومت کرد.

💡 Archives preserve anti Bolshevik propaganda alongside counterpropaganda, a reminder information wars are not recent inventions at all.

بایگانی‌ها، تبلیغات ضد بلشویکی را در کنار ضدتبلیغات حفظ می‌کنند، یادآوری‌ای که جنگ‌های اطلاعاتی به هیچ وجه اختراعات جدیدی نیستند.

💡 An anti Bolshevik pamphlet warned farmers about collectivization, blending rumor with genuine fears of lost autonomy and harvests.

یک جزوه ضد بلشویکی به کشاورزان در مورد اشتراکی‌سازی هشدار داد و شایعات را با ترس‌های واقعی از دست دادن استقلال و برداشت محصول ترکیب کرد.

💡 Refugees formed anti Bolshevik committees abroad, fundraising for newspapers, schools, and veterans’ families during exile years.

پناهندگان در خارج از کشور کمیته‌های ضد بلشویکی تشکیل دادند و در طول سال‌های تبعید برای روزنامه‌ها، مدارس و خانواده‌های جانبازان کمک مالی جمع‌آوری کردند.