Amphinomus

💡 Then Amphinomus rushed towards Ulysses, but Telemachus sent his spear from behind through his shoulders.

آنگاه آمفینوموس به سوی اولیس شتافت، اما تلماخوس نیزه‌اش را از پشت سر به شانه‌های او فرو فرستاد.

💡 But Amphinomus would not hear, for so had Athene doomed that he should fall on the day of the great vengeance.

اما آمفینوموس گوش فرا نداد، زیرا آتنه چنین مقدر کرده بود که او در روز انتقام بزرگ از پای درآید.

💡 Hear my counsel, Amphinomus, and trust me who have borne many griefs and sorrows and wandered in many lands since Zeus drove me from my home.

آمفینوموس، اندرز مرا بشنو و به من که از زمانی که زئوس مرا از خانه‌ام بیرون راند، غم‌ها و اندوه‌های بسیاری را متحمل شده‌ام و در سرزمین‌های بسیاری سرگردان بوده‌ام، اعتماد کن.

💡 Of the suitors, Amphinomus shows a conscience, yet still meets consequences Ithaca refuses to postpone.

از میان خواستگاران، آمفینوموس وجدان خود را نشان می‌دهد، با این حال با عواقبی روبرو می‌شود که ایتاکا از به تعویق انداختن آنها امتناع می‌کند.

💡 A production portrayed Amphinomus sympathetically, complicating audience loyalties deliciously.

یک نمایش، آمفینوموس را با همدلی به تصویر کشید و وفاداری مخاطب را به طرز دلپذیری پیچیده کرد.

💡 Readers debate whether Amphinomus deserved mercy; texts answer with unflinching consistency.

خوانندگان در مورد اینکه آیا آمفینوموس سزاوار رحمت بود یا خیر، بحث می‌کنند؛ متون با انسجامی تزلزل‌ناپذیر به این پرسش‌ها پاسخ می‌دهند.