Algiers

💡 Those who chose to stay at the Algiers also got complimentary tickets to TV show tapings at nearby studios, an amenity more than a few Hollywood motels offered back in the day.

کسانی که اقامت در هتل الجزیره را انتخاب می‌کردند، بلیط‌های رایگان ضبط برنامه‌های تلویزیونی در استودیوهای اطراف را نیز دریافت می‌کردند، امکاناتی که از برخی متل‌های هالیوودی در آن زمان بیشتر بود.

💡 There had been hopes that tensions would ease after France's foreign minister held talks with Algeria's President Abdelmadjid Tebboune in Algiers earlier this month.

پس از مذاکرات وزیر امور خارجه فرانسه با عبدالمجید تبون، رئیس جمهور الجزایر در اوایل این ماه در الجزیره، امیدهایی مبنی بر کاهش تنش‌ها وجود داشت.

💡 Algiers responded to that slight by withdrawing its ambassador to Paris.

الجزایر با فراخواندن سفیر خود از پاریس به این بی‌اعتنایی واکنش نشان داد.

💡 Evening prayer echoed across Algiers, weaving with traffic horns and street vendors selling pastries still warm from oil shimmering under fluorescent lights.

صدای نماز مغرب در سراسر الجزیره طنین‌انداز شد و با بوق‌های راهنمایی و رانندگی و دستفروشانی که شیرینی‌هایی را که هنوز از روغن داغ زیر نور لامپ‌های فلورسنت می‌درخشیدند، می‌فروختند، در هم آمیخت.

💡 The museum in Algiers contextualized independence posters, pairing bold graphics with testimonies that complicated simple narratives of victory and loss.

موزه الجزیره پوسترهای استقلال را با محوریت این موضوع طراحی کرد و گرافیک‌های جسورانه را با شهادت‌هایی که روایت‌های ساده پیروزی و شکست را پیچیده می‌کردند، جفت کرد.

💡 Landing in Algiers, we wandered past white facades and laundry snapping in sea wind, then found mint tea overlooking crowded harbors.

وقتی در الجزیره پیاده شدیم، از کنار نماهای سفید و لباس‌های شسته شده که در باد دریا تکان می‌خوردند، گذشتیم، سپس چای نعناع را در کنار بندرگاه‌های شلوغ پیدا کردیم.