alcahest

💡 Alchemy furnishes the theme for one tale; the protagonist seeks an alcahest, a human victim for his crucible.

کیمیاگری مضمون یکی از داستان‌ها را فراهم می‌کند؛ شخصیت اصلی داستان به دنبال یک آلکاهست، یک قربانی انسانی برای آزمایش خود، می‌گردد.

💡 In novels, the alcahest often symbolizes obsessive curiosity, blurring ethical lines as characters experiment recklessly with substances they barely understand.

در رمان‌ها، آلکاهست اغلب نماد کنجکاوی وسواس‌گونه است و با آزمایش بی‌پروای شخصیت‌ها با موادی که به سختی آنها را درک می‌کنند، مرزهای اخلاقی را محو می‌کند.

💡 A lecturer contrasted the alcahest with modern solvents, showing how rigorous controls replaced mystical aspirations in contemporary chemical research.

یک مدرس، الکاهست را با حلال‌های مدرن مقایسه کرد و نشان داد که چگونه کنترل‌های سختگیرانه جایگزین آرمان‌های عرفانی در تحقیقات شیمیایی معاصر شده‌اند.

💡 Alchemists pursued the mythical alcahest, a universal solvent promised to dissolve any substance and reveal hidden principles of matter.

کیمیاگران به دنبال آلکاهست افسانه‌ای بودند، یک حلال جهانی که قول داده شده بود هر ماده‌ای را در خود حل کند و اصول پنهان ماده را آشکار سازد.