Agelaus

💡 Then Agelaus called to Melanthius, "Go up to the stair-door and shout to the people, that they may break into the hall and save us."

آنگاه آگلائوس به ملانثیوس فریاد زد: «به درِ پلکان برو و به مردم فریاد بزن تا به تالار هجوم آورند و ما را نجات دهند.»

💡 One of the more reasonable Suitors, Agelaus, makes a speech, which commends Telemachus but insists upon his ordering his mother "to marry the man who is best and who will give most presents."

یکی از خواستگاران معقول‌تر، آگلائوس، سخنرانی‌ای ایراد می‌کند که در آن از تلماخوس تمجید می‌کند، اما اصرار دارد که او به مادرش دستور دهد «با مردی ازدواج کند که بهترین است و بیشترین هدایا را می‌دهد».

💡 Meantime The suitors fill’d with menaces the dome, And Agelaüs, first, Damastor’s son, In accents harsh rebuked the Goddess thus.

در این میان، خواستگاران گنبد را پر از تهدید کردند، و نخست آگلائوس، پسر داماستور، با لحنی تند، الهه را اینگونه سرزنش کرد.

💡 Mythographers list Agelaus among suitors, his brief appearance reminding readers how ambition swallows ordinary names.

اسطوره‌پردازان، آگلاوس را در میان خواستگاران خود قرار می‌دهند، حضور کوتاه او به خوانندگان یادآوری می‌کند که چگونه جاه‌طلبی، نام‌های معمولی را می‌بلعد.

💡 Teachers use Agelaus to discuss narrative economy, where single lines imply entire backstories.

معلمان از Agelaus برای بحث در مورد اقتصاد روایی استفاده می‌کنند، جایی که خطوط تکی دلالت بر کل داستان‌های پس‌زمینه دارند.

💡 A vase painting portrays Agelaus at a banquet, a moment of ease before inevitable reckoning.

یک نقاشی گلدانی، آگلائوس را در یک ضیافت، لحظه‌ای از آسودگی پیش از حسابرسی اجتناب‌ناپذیر، به تصویر می‌کشد.