academese

💡 “The conflict we engendered was performative class conflict,” Koenig says in perfect academese.

کوئنیگ با لحنی کاملاً آکادمیک می‌گوید: «نزاعی که ما ایجاد کردیم، یک نزاع طبقاتی نمایشی بود.»

💡 There are the peddlers of “civil disagreement” — I like to think of them as trolls in tweed blazers, who cloak themselves in academese and are “just trying to have a measured conversation.”

کسانی هستند که «اختلاف نظرهای مدنی» را مطرح می‌کنند - من دوست دارم آنها را ترول‌هایی با کت‌های پشمی در نظر بگیرم که خودشان را در لباس‌های دانشگاهی پنهان می‌کنند و «فقط سعی می‌کنند گفتگویی سنجیده داشته باشند».

💡 The second act, which shifts between a 2003 symposium, steeped in academese, and a 1973 talk show, steeped in gin, is more like a screwball tragedy.

پرده دوم، که بین یک سمپوزیوم سال ۲۰۰۳، با حال و هوای آکادمیک، و یک تاک‌شو سال ۱۹۷۳، با حال و هوای جین، در نوسان است، بیشتر شبیه یک تراژدی عجیب و غریب است.