اغطش

«اغطش» از ریشه‌ای مربوط به «غَطَش» است و به معنای «تاریک کرد»، «تیره ساخت» یا «در تاریکی فرو برد» می‌آید. این فعل می‌تواند وصفی از شب یا چیزی باشد که نور و روشنی را کم می‌کند. در کاربرد ادبی، «اغطش» ممکن است به معنای «تاریک و ظلمانی شد» نیز به کار رود.