يوطنان

این صورت می‌تواند به معنای «آن دو را ساکن می‌کند / وطنی می‌سازد» باشد، یعنی مثنای غایب از فعل «يوطن». در عربی، پایان «ـان» نشانه مثنی است و اینجا احتمالاً به «آن دو نفر / چیز را اسکان می‌دهد» اشاره دارد. ترجمه فارسی آن بسته به بافت جمله «هر دو را ساکن می‌کند» است.