اعرابي

«اعرابي» یعنی «بادیه‌نشین، عربِ صحرانشین» و نسبت داده‌شده به «اعراب». این واژه معمولاً برای اشاره به فردی از اعرابِ ساکن بیابان و دور از شهر به کار می‌رود و گاهی در متون تاریخی و روایی، به‌عنوان یک شخصیت ساده‌زیست یا ناآشنا با آداب شهری هم دیده می‌شود.