ويدع

💡 كان يعرف دائمًا متى يجب أن يتراجع ويدع الآخرين يتقدمون.

او همیشه می‌دانست چه زمانی باید عقب‌نشینی کند و اجازه دهد دیگران جلو بروند.

💡 المؤمن ويدع الدعاء في آخر الليل حين يهدأ كل شيء من حوله.

مؤمن در آخر شب، آنگاه که همه چیز در اطرافش آرام گرفته است، دعا می‌کند.

💡 الصادق ويدع الناس بعد اللقاء بابتسامة جميلة وكلمة طيبة.

فرد صادق پس از ملاقات، افراد را با لبخندی زیبا و سخنانی دلنشین ترک می‌کند.

💡 المسافر ويدع مدينته بحزن لكنه يحمل معها ذكريات لا تُنسى.

مسافر با ناراحتی شهر خود را ترک می‌کند، اما خاطرات فراموش‌نشدنی را با خود به همراه دارد.