وطنت

این واژه ممکن است از «وطن» به‌معنای «وطن گرفتی / ساکن شدی» یا «در وطن قرار دادی» باشد و بسته به صرف فعل و ضمیر، معنای آن تغییر می‌کند. در عربی، «وطّن» (با تشدید) بیشتر به معنای «وطن دادن، جای‌دادن، مأنوس کردن، آماده کردن» است، و «وطنت» می‌تواند شکل صرفیِ مربوط به آن باشد.