و سبحه

این ترکیب می‌تواند دو برداشت داشته باشد: اگر از «سبحة» با تاء گرد در عربی منظور باشد، یعنی «تسبیح» یا «دانه‌های ذکر»؛ و اگر به صورت «سبّحه» خوانده شود، می‌تواند به معنای «او را تسبیح کرد» باشد. در فارسی رایج‌ترین معنا، همان «تسبیح» به‌عنوان ابزار ذکر است.