استثنایية

این واژه صورت مؤنث یا نسبیِ «استثنایی» است و می‌تواند به معنای «استثنایی‌بودن» یا «ویژگیِ غیرعادی و خاص» به کار رود. در متون عربی و ترجمه‌های فارسی، بسته به ساختار جمله، ممکن است مفهوم «حالت استثنایی» یا «ویژگی ویژه» داشته باشد.