مَن تمکنت

این شکل مؤنثِ «تمکّن» است. یعنی «زنی که توانست» یا «هر کس که (مؤنث) مسلط شد / جایگاه یافت». تفاوتش با «تمکن» در مؤنث بودن فاعل است.