ملکک

یعنی «مالک تو» یا «پادشاه / صاحب تو»؛ در اینجا «ک» ضمیر مخاطب مفرد است. بنابراین «ملکک» می‌تواند بسته به جمله، «مالکِ تو»، «فرمانروای تو» یا «صاحبِ تو» معنا شود. در زبان عربی، مالکیت و پادشاهی گاهی به هم نزدیک می‌شوند.